E.P. Jozef Vissers vertrekt naar Kongo op 15 september 1925

E.P. Edward Speltincx 1890-1985

Terug naar overzicht

Missionaris van Scheut

  • Geboren te Loenhout op 14/9/1890
  • Intrede te Scheut op 8/9/1911
  • Werd priester gewijd op 21/11/1920
  • Afreis naar China op 5/10/1921
  • Overleden te Schilde op 27/10/1985

Genealogie

Als student in de godgeleerdheid moest frater Speltincx zijn studiën onderbreken om vier jaar lang het stieltje van brankardier uit te oefenen aan de IJzer.

In China kwam hij terecht bij zijn dorpsgenoot Mgr. Van Dyck in het vicariaat Sui-Yuan. De missionarissen noemden hun eigen missie "Het Land van den Blijden Kruisweg."

Gedurende 10 jaar was P. Speltincx opeenvolgend onderpastoor en pastoor op verschillende posten. Hij maakte er de beruchte tijd der rovers mee. In de dorpen was de burgerwacht ingericht: zoiets als de "gilden" bij ons in de Middeleeuwen. Buiten de dorpen liep men altijd gevaar meegenomen te worden door de rovers. De christenen ontvingen dan een beleefd briefje: "Breng ons op die plaats zoveel dollars, geweren op paarden en wij brengen uwe Westerse Duivel terug thuis."

En de hongersnood: verscheidene jaren achteren mislukte de oogst. De missionarissen hadden alle moeite van de wereld om de kinderen van de weeshuizen in leven te houden. Lange rijen uitgehongerden, die met heel hun familie uitweken naar betere oorden, klopten aan op de missie om een mondjevol vogeltjeszaad.

In 1928 werden er te Hokiao, waar P. Speltincx toen pastoor was, zestien van zijn christenen doodgehageld: hun lijken spoelden mee met de rivier en werden nooit teruggevonden.

De nood kwam op zijn hoogtepunt in 1929. Mgr. Van Dyck was toen in Loenhout. Zelfs een groot aantal christenen weken uit: de meesten zag men nooit terugkomen. In de hoofdstad Sui-Yuan was het elke dag vrouwenmarkt. In een koude 30° onder nul sliepen de zwervers onder de blote hemel met als enig deksel de lompen die ze aan het lijf hadden.

(Suiyuan heet nu Hohhot)

Toen P. Speltincx in januari 1932 naar Europa kwam had zijn gezondheid een harde knak gekregen. Verscheidene jaren duurde het eer hij terug hersteld was. Nu vinden wij hem in Antwerpen in de prokuur van Sheut: missionarissen die afreizen kloppen bij hem aan voor paspoorten en voor heel hun verhuis.

Moge China herleven: het vicariaat Sui-Yuan werd in 1946 verheven tot aartsbisdom. In 1950 diende Z.Exc. Mgr. Morel, de opvolger van Mgr. Van Dyck, zijn ontslag in te Rome en werd er een inlands priester tot aartsbisschop benoemd. De communisten hebben er ondertussen grote kuis gehouden en de arbeid van 80 jaren missionering werden om zo te zeggen teniet gedaan. Het uur van de kerk komt eens terug, maar wanneer? Daar beslist de goddelijke voorzienigheid over.

Uit: Loenhouts missionarissen (1955)